Formalności, które trzeba załatwić przed wyjazdem

Ubezpieczenie — nowość, o której wiele osób nie wie

Od 1 stycznia 2026 każdy turysta wjeżdżający do Gruzji musi mieć ubezpieczenie zdrowotne oraz NNW na minimum 30 000 GEL, ważne przez cały okres pobytu, dostępne w języku angielskim lub gruzińskim, w formie papierowej lub elektronicznej. Ubezpieczenie musi obejmować każdego podróżnego, również dzieci.

Kupiliśmy polisę przez porównywarkę i dokument był od razu w wersji polskiej i angielskiej, bez dopłaty. Warto sprawdzić to w swojej polisie, bo wymóg językowy jest częścią przepisu.

Osobna sprawa to góry. Polskie MSZ pisze wprost, że w Gruzji nie ma odpowiednika GOPR-u — ratownicy docierają na miejsce zazwyczaj dopiero po dobie, w zespołach nie ma ratowników medycznych, nie dysponują śmigłowcem ratunkowym, a przy złej pogodzie akcji się nie podejmuje. My rozszerzenia górskiego nie wykupiliśmy i to jest najważniejsza rzecz, którą przy kolejnym takim wyjeździe zrobilibyśmy inaczej.

Dokumenty

Dowód osobisty wystarczy wyłącznie przy locie bezpośrednim z Polski lub innego kraju UE. Przy przesiadce poza Unią potrzebny jest paszport. Dzieci potrzebują własnych dokumentów niezależnie od wieku.

Paszporty warto mieć przy sobie także na miejscu — w kilku regionach, w tym w Dolinie Truso i w Tuszetii, podchodzi się blisko stref przygranicznych.

Prawo jazdy

MSZ podaje, że podczas kontroli może być wymagane również międzynarodowe prawo jazdy. My wyrobiliśmy je przed wyjazdem: wniosek można złożyć w dowolnym starostwie, koszt to 35 zł, a dokument wydawany jest do 3 dni roboczych. Odbiera się go osobiście — pocztą go nie wyślą.

Dla Gruzji właściwy jest wzór wiedeński, bo Gruzja jest stroną konwencji wiedeńskiej o ruchu drogowym. To rozróżnienie ginie w większości poradników, a we wniosku trzeba je zaznaczyć.

Jedna uwaga: jedyny ważny dokument wydaje starostwo. Strony sprzedające „międzynarodowe prawa jazdy” online nie mają z tym nic wspólnego.

Leki

Do Gruzji można wwieźć leki na własne potrzeby w ilości maksymalnie 10 standardowych opakowań. Przy lekach zawierających substancje psychoaktywne trzeba mieć na granicy komplet dokumentów — kopię recepty, potwierdzenie uprawnień lekarza i dokument z Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego, wszystko przetłumaczone na angielski. Limit to zapas na 31 dni.

MSZ zwraca uwagę, że część leków dostępnych w Polsce bez recepty może być w Gruzji kwalifikowana jako środki odurzające lub substancje psychotropowe, a służby graniczne działają w tym zakresie restrykcyjnie. Przed wyjazdem warto sprawdzić skład tego, co się wiezie, na liście substancji publikowanej przez INCB.

Ubezpieczenie, dokumenty, gotówkę, kartę SIM i przygotowanie auta zebraliśmy też w jednej praktycznej checkliście → Gruzja z dziećmi — jak przygotować się do wyjazdu

Samochód, paliwo i jazda

Jechaliśmy wynajętym Land Cruiserem 4×4 z reduktorem. Koszt z pełnym ubezpieczeniem wynosił 100 EUR za dobę przy piętnastodniowym najmie — przy krótszym okresie i innej klasie auta będzie inaczej.

W sierpniu 2026 płaciliśmy 3,50 GEL za litr benzyny Euro Regular i 3,70 GEL za Premium. Ceny różnią się między stacjami i zmieniają w czasie, więc to punkt odniesienia z konkretnego miesiąca, nie stała. Przejechaliśmy około 1800 km i przy takim dystansie cena paliwa przestaje być drobiazgiem — to jedna z tych pozycji, które warto policzyć przed wyjazdem.

Czy każdy potrzebuje 4×4? To zależy od trasy. W Dolinie Truso zwykłe auta dojeżdżały do wcześniejszego odcinka i były zostawiane na poboczu, a ludzie szli dalej pieszo. Nasz samochód pozwolił nam wjechać dużo głębiej. Tuszetia to osobny przypadek — tam droga rządzi się własnymi prawami i piszemy o tym oddzielnie.

Kilka rzeczy z jazdy, których nie znajdziesz w przewodnikach:

• Radiowozy jeżdżą stale na włączonych światłach. Syrenę włączają dopiero, gdy potrzebują przejechać. Pierwszego dnia człowiek jest przekonany, że coś się dzieje.
• Zwierzęta na drodze to realne zagrożenie, zwłaszcza po zmroku. MSZ odradza jazdę nocą, jeśli nie jest konieczna.
• Kartę SIM kupiliśmy od razu na lotnisku, za 60 GEL. Wystarczyła na piętnaście dni nawigacji i codziennego internetu. Lokalny numer przydał się również przy płatności za parking w Batumi.

Odbiór auta zaraz po nocnym przylocie okazał się błędem. Zapłaciliśmy za pełną dobę najmu, wykorzystując auto wyłącznie na dojazd do noclegu. Drugi raz wzięlibyśmy taksówkę albo nocleg przy lotnisku i odebrali auto rano.

Gotówka

W Tuszetii nie ma bankomatów ani kantorów — potwierdza to sam park narodowy. Gotówkę wypłaciliśmy przed wjazdem w góry i nie zakładaliśmy, że gdziekolwiek zapłacimy kartą. To jedna z tych rzeczy, które trzeba przygotować wcześniej, bo po drugiej stronie przełęczy nie ma już jak.

Góry — po to się tam jedzie

Tuszetia

Najmocniejsza część wyjazdu i jednocześnie najtrudniejsza. Jedna droga, przełęcz Abano na około 2950 m, brak zasięgu przez większość trasy, brak stacji benzynowych, aptek i bankomatów po drugiej stronie.

W jedną stronę jechaliśmy 7 godzin 25 minut, w drugą około 3 godzin. Różnicę zrobiła pogoda.

Cały przejazd, warunki, wyposażenie i to, jak znosiły to dzieci → Tuszetia — droga przez przełęcz Abano

Dolina Truso

Szeroka dolina, rzeka, bydło stojące w wodzie i wieże obronne na końcu trasy. Dojazd zaczyna się szerokim szutrem, którym przy suchej pogodzie zwykłe auta dawały sobie radę. Dalej droga robi się bardziej kamienista i tam osobówki zostawały na poboczu.

Szczegóły dojazdu i trasy → Dolina Truso z dziećmi

Kazbegi i Gruzińska Droga Wojenna

Sama jazda Gruzińską Drogą Wojenną jest atrakcją. Po drodze Cminda Sameba z klasycznym widokiem na Kazbek — u nas szczyt schował się w chmurach, ale wokół kościoła swobodnie pasły się konie. Z panoramą gór w tle był to jeden z najlepszych kadrów z tego dnia.

Rafting na Aragwi był jednym z najmocniejszych rodzinnych przeżyć całego wyjazdu. Dzieci zachwycone, ja bardziej zestresowany niż one.

→ Kazbegi i Gruzińska Droga Wojenna z dziećmi

Wybrzeże — cztery dni przed górami

Pierwsze cztery dni spędziliśmy w Czakwi, kilkanaście kilometrów na północ od Batumi, w ośrodku z basenami. Dostęp do basenów był dodatkowo płatny — podczas naszego pobytu w sierpniu 2026 30 GEL od osoby za dzień, za dzieci tyle samo co za dorosłych, ponad koszt noclegu.

W samym Batumi byliśmy jeden pełny dzień. Miasto nas nie zachwyciło, a plaża nam nie odpowiadała. Najmocniejsze okazały się kolejka Argo o zachodzie słońca i ruchoma rzeźba Ali i Nino. Gdybyśmy planowali tę trasę drugi raz, skrócilibyśmy część nadmorską i przeznaczyli więcej czasu na góry.

Ceny, parking, Argo i realny plan jednego dnia → Batumi z dziećmi w jeden dzień

Miasta i zabytki

Miasta i zabytki zrobiły na nas wyraźnie mniejsze wrażenie niż góry.

Mccheta i Jvari wypadły najlepiej z tej grupy. Jvari warto zobaczyć głównie dla widoku na zbieg rzek i miasto w dole.

Ananuri, Bodbe, David Gareja i Signaghi odwiedziliśmy, ale nie zostały nam w pamięci tak mocno jak góry. To kwestia tego, po co jeździmy — najbardziej interesują nas trekkingi, natura i sama droga, a nie zwiedzanie obiektów. Komu zależy na historii i architekturze, oceni to inaczej.

Tbilisi zobaczyliśmy w skrócie. Kolejka na wzgórze, pomnik Matki Gruzji i bardzo dobry widok na miasto. Przejazd kolejką Rike–Narikala kosztuje 2,5 GEL w jedną stronę, płatny kartą Metromoney za 2 GEL, którą kupuje się w kasie. Zjazd to drugie 2,5 GEL — o czym łatwo zapomnieć, licząc budżet dla czwórki.

Parkowanie w Tbilisi było uciążliwe: parkometry, z których próbowaliśmy skorzystać, nie działały, płatność sprawiała problemy i z całej grupy tylko mnie udało się ostatecznie opłacić postój.

Samemu czy z grupą

Część wyjazdu zrobiliśmy sami, część w grupie siedmiu aut z pilotką, gdzie każda rodzina prowadziła własny samochód.

Oba modele mają sens i oba coś zabierają. W trudnym terenie kolumna siedmiu aut dawała poczucie bezpieczeństwa, którego nie da żadne wyposażenie. Z drugiej strony samodzielność oznaczała, że sami decydowaliśmy, gdzie się zatrzymać i jak długo.

Uczciwe porównanie obu wariantów → Gruzja na własną rękę czy zorganizowany self-drive?

Co zrobilibyśmy inaczej

• Wykupilibyśmy rozszerzenie górskie ubezpieczenia. To najważniejsza rzecz z tej listy.
• Nie odbieralibyśmy auta zaraz po nocnym przylocie.
• Skrócilibyśmy część nadmorską i przeznaczyli więcej czasu na góry.

Dla kogo jest Gruzja z dziećmi

Sprawdzi się, jeśli Wasze dzieci znoszą długie przejazdy, lubicie góry i akceptujecie, że część noclegów będzie prosta, a nie hotelowa.

Nasza górska trasa nie sprawdzi się, jeśli potrzebujecie przewidywalnego standardu na każdym etapie albo dzieci źle reagują na wysokość, długie przejazdy i kręte drogi. Jeśli szukacie wakacji plażowych, można zbudować zupełnie inny wyjazd wokół wybrzeża.

Nasze córki chodzą po górach od dawna i to zdecydowanie ułatwiło sprawę. Przy trasach podajemy dane, ale ocenę możliwości własnych dzieci zostawiamy Wam.

Najczęstsze pytania — Gruzja z dziećmi

Źródła zewnętrzne: MSZ RP (odyseusz.gov.pl/GE), Departament Dróg Gruzji (georoad.ge), National Parks of Georgia (nationalparks.ge), Tbilisi Transport Company (ttc.com.ge), gov.pl — międzynarodowe prawo jazdy, INCB. Dostęp: wrzesień 2026.